Człowiek pełen sprzeczności – Recenzja Napoleona. Człowiek i mit

 

W historii świata zapisały się postacie, których pewnie nikomu nie trzeba przedstawiać. Jedną z nich jest właśnie Napoleon. Wokół tego człowieka narosło wiele mitów. Był wielkim strategiem, cechowała go odwaga i inteligencja. Stał się legendą podziwianą przez pokolenia. Jednak w książce Adama Zamoyskiego „Napoleon. Człowiek i mit” zostaje przedstawiony takim, jakim był naprawdę.

W Polsce na pewno nie ma człowieka, który by nie słyszał o Napoleonie i o tym, czego ten dokonał. To na niego nasi przodkowie czekali niecierpliwie, mając nadzieję, że pomoże im odzyskać wolność. Od niego uczyli się polscy dowódcy. Jemu oddawano hołd przez lata. Jednak jak wiele z tego, co o nim słyszeliśmy, było prawdą, ale ile jedynie legendą, która przylgnęła do niego niczym druga skóra?

 

„W tym człowieku jest jakaś tajemnica”*.

 

W swojej książce „Napoleon. Człowiek i mit” Adam Zamoyski zrobił to, czego podobno nie uczynił nikt przed nim, odarł Bonapartego z płaszcza tajemnic i pokazał prawdziwego człowieka pełnego sprzeczności. Poznajemy tu Napoleona zarówno jako człowieka o wielkim umyśle, jak i jako mężczyznę z trudnym charakterem, popełniającego błędy. Autor nie ocenia go. Jedynie stara się przedstawić wszystkie rzetelne informacje, jakie udało mu się zdobyć na temat Bonapartego, od skomplikowanego dzieciństwa zaczynając, a na długiej agonii kończąc.

Sama książka nie zaczyna się jak zwykła biografia. Od razu zostajemy wrzuceni w środek historii Napoleona. Przypominało mi to zabiegi stosowane przez powieściopisarzy. Dopiero następny rozdział zabiera nas do początków, do rodzinnego domu, gdzie poznajemy świat młodego Napoleona i to, jak zmieniał się przez kolejne lata.

 

„Brak mi słów, by opisać zalety tego Buonaparte. Jeśli pochwalę jego wiedzę techniczną, jego inteligencję i zbyt wielką odwagę, będzie to tylko zarys przymiotów tego niezwykłego oficera”*.

 

Najkrócej można powiedzieć o Napoleonie, że był człowiekiem pełnym sprzeczności, które ujawniają się przez całe jego życie. Najpierw wspaniały strateg, później nie potrafi już poprowadzić wojska. Najpierw nieśmiały względem kobiet, potem ma więcej kochanek niż jego pierwsza żona Józefina kochanków. Co do niej, to jest to ciekawa postać. Kobieta najpierw zdradzała swojego męża na prawo i lewo, a potem błagała o przebaczenie, ale nie z miłości do niego – przynajmniej nie na początku. Czytała przyjaciółkom listy, które jej przysyłał, i razem z nimi je wyśmiewała. Mimo to wciąż ją kochał – nawet po rozwodzie.

 

Rzuciło mi się w oczy pewne wydarzenie, które pokazało, że czasami Bonaparte dokonywał rzeczy niemal niemożliwych. Dzięki temu jego ludzie, którzy wcześniej byli kiepsko wyposażeni i marnie żywieni, przy nim na nowo się odrodzili. Otrzymali wszystko, czego potrzebowali, a Napoleon zyskał dzięki temu wojsko, z którym mógł stanąć do prawdziwych walk. A tych nie brakowało. Tak samo, jak w tej lekturze map przedstawiających działania wojsk, co na pewno dla zainteresowanych będzie świetnym dodatkiem do biografii. Zamoyski zauważył w swojej książce, że Napoleon miał tendencje do wyolbrzymiania strat wrogów, a umniejszania własnych, co mogło być jednym z powodów powstawania legend o niezwykłym generale.

 

„«Żołnierz francuski odznacza się instynktowną odwagą i poczuciem humoru, które czynią go zdolnym do największych wyczynów. Potrafi ocenić zdolności i odwagę swych oficerów. Omawia plany kampanii i wszystkie militarne manewry. Jeśli aprobuje operacje i szanuje swoich dowódców, jest zdolny do wszystkiego». Potrafi też maszerować oraz walczyć z pustym żołądkiem, jeśli wierzy, że prowadzi to do zwycięstwa”*.

 

Na pewno „Napoleon. Człowiek i mit” nie jest nudną biografią. Co jakiś czas pojawią się humorystyczne wstawki autora, które na pewno nieco umilą, ale też pomogą zapamiętać niektóre fakty z życia Bonapartego. Może nie doprowadza to do łez śmiechu, ale odrywa na chwilę od poważniejszego tonu historii.

 

„Czyż może być na Ziemi człowiek tak ślepy, by nie widzieć, że moimi poczynaniami kieruje samo przeznaczenie?”*

 

Książka „Napoleon. Człowiek i mit” Adama Zamoyskiego to biografia człowieka, o którym słyszało wielu, ale nie każdy zna jego prawdziwe oblicze. Dzięki autorowi w końcu możemy naprawdę go zrozumieć i poznać. Książka ta jest raczej opowieścią niż zwyczajną biografią, więc dla każdego może stać się przyjemną lekturą. Na pewno spodoba się osobom, które chciałyby lepiej poznać Napoleona lub po prostu lubią historię.

 

Dziękujemy Wydawnictwu Literackiemu za egzemplarz recenzencki.

 

*Fragmenty książki

Share on Facebook
Share on Twitter
Please reload

Ostatnie posty
Please reload

RSS Feed

Skontaktuj się z nami

Znajdziesz nas:

  • Facebook Social Icon
  • Instagram Social Icon
  • snapchat dailyvibes
  • YouTube Social  Icon

DailyVibes - kulturalny, lifestylowy portal.
Znajdziesz tu: recenzje filmów, książek i spektakli, zdrowe przepisy, artykuły o zwierzętach, publicystykę, ciekawostki o zdrowiu, urodzie i sporcie.
Codzienna dawka pozytywnych wibracji!

Warszawa, Polska